Gistermiddag om 11:30 uur moesten we in het ziekenhuis zijn en we waren er al om 11 uur. Ik krijg toen een kamer waar ik deze keer alleen op lag, dat was wel erg fijn aangezien ik de vorige keer erg ziek was en ik ook niet kon slapen van dat hevige gesnurk.
De kamer heeft ook een eigen wc en douche dus dat is ook best wel lux voor hier in het Duitse ziekenhuis. Want verder heb je hier niet zoals in Nederland dat je TV kan kijken of kan internetten aan je bed met z’on infotainment, nee voor de TV moet je betalen en er is geen wifi of iets voor de pati√´nten.
Verder ben ik dit keer niet ziek geweest dus dat is wel erg fijn en viel mee. De laserbehandeling vond pas plaats om een uurtje of 14:00 uur. Dr. Jovanofic die lasert kom ik altijd nog even tegen in de wachtruimte voordat je naar de operatie kamer gaan en dan doen we altijd even elkaar begroeten en hij vroeg van je stem is beter geworden he? Ik zo ja, hij zoiets van oke ik ga het nog beter maken.
Ik voel wel dat achterin me keel bij het strottenhoofd is gelaserd het doet nu niet zo heel erg pijn als de vorige keer, misschien dat er veel wild vlees weg is gehaald en de volgende keer wat gevoeliger wordt. Of ik beterder kan praten laat ik aan jullie over dat durf ik ook niet te  zeggen. De stem is er nog, niet dat ik zoals de vorige keer een week geen stem had.
Tot zover de groeten, mocht er meer nieuws komen dan zet ik het wel op twitter of facebook. Morgenmiddag vertrekken we hier vanuit het ziekenhuis en gaan we naar het vliegveld om weer naar huis te gaan!
Vanochtend om 5:15 uur ging de wekker al omdat we vandaag voor de volgende laserbehandeling morgen weer naar Berlijn gingen. Om 6:45 bracht m’n oom ons weg naar Schiphol waar we om 8:55 uur de lucht in gingen.
Een uur laten kwamen we aan in het zonnige Berlijn, ze hebben het er over dat het vandaag nog mooi weer is en morgen de hele dag gaat regenen. Na onze bagage in het hotel gebracht te hebben en een kopje koffie gingen we rond half 1 naar het ziekenhuis.
Na ons gemeld te hebben bij Mvr. Hoffmann en Dr. Meyer moesten we weer naar de anesesist waar je altijd erg lang moet wachten, dus tijd om m’n bel te goed op te waarderen op m’n internetstick, maar weet niet of ik dat nog nodig heb i.v.m. de twee vouchercodes die ik nog had van de vorige keer bij m’n simkaart die ik hier gekocht heb om met de laptop goedkoper op het internet te kunnen. Tevens heb ik dit verslagje ook op de gang getypt omdat het lang duurt voordat we bij de anesesist terecht kunnen om wat punten te bespreken.
Morgenochtend om 11:30 uur moet ik me melden op de afdeling waarna ik opgehaald zal worden om naar de operatie kamer te gaan. Ze gaan in m’n luchtpijp laseren zodat m’n canule (witte buisje) er uit kan, of dat morgen al zal zijn is volgens de arts te vroeg en gelijk heeft ie.
Hopelijk komt er ook weer verbetering in mijn spraak, denk dat hoe meer lucht er komt hoe beter m’n spraak zal worden. We zullen dus zien! Erg tof om alle reacties op Facebook, Twitter en e-mails te lezen van jullie, dank jullie wel!
En tot slot het hotel heeft het wifi internet gratis gemaakt, dus dat is  ook goed nieuws!
Groeten uit een inmiddels iets bewolkter Berlijn.
Vanochtend hoorde ik bij Edwin Evers aan de telefoon de nieuwe coach van The Voice of Holland, Marco Borsato die recent aan zijn stembanden is geopereerd vanwege zijn poliep. Nu de dokters dat in Berlijn iets soortgelijks bij mij gedaan hebben kan ik me goed voorstellen hoe Marco zich nu voelt en doormaakt.
Je kunt je denk ik het een beetje vergelijken met elkaar wat de stembanden betreft, want bij mij zijn er ook als het ware allemaal dingen in de weg die er niet horen. Het verschil is alleen dat Marco zijn stem hard nodiger heeft dan mij en dat het bij hem weggesneden is geloof ik en bij mij gelaserd, dus gebrand.
Toen ik in mei geopereerd was, merkte ik meteen dat ik helemaal niet kon praten vanwege de behandeling en zwellingen, na de dagen zich verstreken werd ik schor en begon ik uit eindelijk beterder en helderder te praten.
En ik heb het idee dat Marco ook in die fase zit en hij te snel wil, want hij vind het gek dat hij nog schor is, maar dat komt omdat er gesneden is ect en dat zich moet herstellen en duurt wel een weekje of 2 / 3.
Ik ben nu beterder te verstaan dan ooit en begin aan mezelf te merken dat ik genijgt ben om iemand te bellen dan een mailtje te sturen o.i.d. alleen wil het uiteraard nog wel eens voorkomen dat iemand me niet verstaat.
Begin september ga ik weer naar Berlijn en hoop dat ik dan weer verbetering heb in m’n spraak en dat ik daar m’n stem even een paar weekjes voor in moet leveren vind ik helemaal niet erg.
De volgende laserbehandeling zal begin september gaan plaats vinden in Berlijn, eerst was bekend dat ongeveer 14 augustus Dr. Waner weer in Berlijn kwam, maar de Duitse assistentes zullen de volgende CO2 laserbehandelingen nog zelf gaan uitvoeren en de artsen waren in augustus omstebeurt op vakantie.
Nu worden we  6 september in het ziekenhuis verwacht en op 7 september zal de operatie weer plaats vinden. En als alles goed gaat kan ik dan op 9 september het ziekenhuis weer verlaten.
Ik zie er weer ongelofelijk naar uit, zeker nu mijn stem sterk verbeterd is en iedereen mij erg goed kan verstaan als ze weten waar het over gaat. Misschien dat de volgende laserbehandeling nog weer een zetje kan geven zodat ik nog beter te verstaan ben, daar hoop ik eigenlijk op.
