Volgende behandeling in Berlijn

Op 24 juli zal de volgende behandeling in Berlijn plaats vinden door de Amerikaanse arts Dr. Waner. Wat ze gaan doen is nog niet bekend, maar ik verwacht dat het wel weer een laser behandeling zal zijn in de luchtwegen of bij de stembanden.

Twaaf jaar geleden op 1 april was het even géén grapje

Zoals jullie allemaal wel weten draai ik al heel lang mee in de internetbusiness en enkele maanden geleden heb ik mijn aller eerste website terug gevonden op internet wat weer veel (goede) herinneringen met zich meebracht en dat is nogal een behoorlijk verhaal en dat vind ik leuk om dat nu eens in een blog te vertellen zodat jullie dat verhaal ook kennen. Omdat het vandaag precies 12 jaar geleden is waar het ooit begon plaats ik dit vandaag.

Vandaag twaalf jaar geleden (1 april 2001, geen grap) stikte ik door één of andere reden in een croissant bij het ontbijt waardoor ik geen lucht meer kon halen, helemaal blauw werd en buitenbewust zijn raakte. Ik werd toen met spoed in een ambulance afgevoerd naar het VU ziekenhuis in Amsterdam waar ik een aantal dagen in coma werd gehouden op intensive care uit voorzorg dat mijn hersenen beschadigd zouden zijn door zuurstofgebrek. Tijdens een operatie kreeg ik sinds dien de luchtbuis (canule) weer in die een aantal jaar eerder eruit was gehaald. Na een aantal dagen kwam ik weer bij en was ik eigenlijk de enige patiënt die wakker was op de IC en mocht daarom op de computer en op internet surfen wat toen vrij uniek was omdat internet net in opkomst was.

Nu 12 jaar later zijn er weer plannen om het luchtbuisje eruit te halen omdat het volgens Dr. Waner wel kan, maar afgelopen week tijdens de operatie heeft hij blijkbaar toch nog iets gezien dat nog in de weg zit dus moeten er nog een laserbehandeling (of twee) plaats gaan vinden voordat de canule er definitief weer uit kan. Ik had toen ook behoorlijk last van slaapapneu tot oververmoeidheid en ziek zijn toe, dus ik heb Dr. Waner meerdere malen op z’n hart gedrukt dat ik bang ben dat als de canule er weer uit gaat ik dat weer zal hebben, maar hij ontkent dat.

Omdat ik niet de hele tijd op IC mocht rond wandelen en herrie mocht maken hadden ze er naast een kamertje waar ik mocht verblijven ter observatie. Naast die kamer zaten twee studenten en van het één kwam ’t ander en leek het mij leuk om zelf iets te publiceren op het internet. Eén van de studenten daarvan kon wel HTML en toen hebben we in een middagje een hele simpele webpagina in elkaar gezet met Comic Sans en een lichtkrant. Helaas weet ik niet of ik die pagina nog kan achterhalen maar daar waren wél de eerste stappen van het maken van de website.

Het ging zo goed dat ik werd overgeplaatst naar de kinderafdeling waar ik me kapot verveelde, want de speelkamer was ik net iets te oud voor en ik was “verslaafd” aan dingen doen op de computer zoals tekenen in Paint ect. Wel mocht ik een middagje bij de traumahelikopter kijken die boven op het dak steeds opsteeg en ik een bezienswaardigheid vond. Ik rende steeds naar de keuken toen de helikopter weer ging opstijgen. Na ongeveer twee weken in het ziekenhuis gelegen te hebben mocht ik weer naar huis.

Nadat ik weer thuis was besloten mijn ouders om internet te nemen omdat ik in het ziekenhuis had gelegen en ik er al best lang om zeurde. Enige tijd heb ik met de twee studenten in het VU ziekenhuis gemaild voor ’t bijwerken van m’n site. Daar zaten ze natuurlijk niet echt op te wachten en ik wilde het zelf leren. Mijn oom gaf toen het programma Microsoft Frontpage waarmee ik webpagina’s kon bewerken en zelf op het internet kon publiceren. Door het vele doen en veel geleerd te hebben van m’n oom leerde ik hoe je een website moest bouwen in plat HTML en gif animaties. Na een tijdje was het andersom; toen leerde ik mijn oom dingen in plaats van hij mij. M’n eerste site heette “Erwinswebsite” en publiceerde daarop foto’s een gastenboek en wat funstuff.

Tot zover even in het kort vluchtig het verhaal van 12 jaar geleden op deze dag en een beetje het ontstaan van m’n hobby dat nu mijn werk (Tribble) is geworden; het bouwen van websites. Hieronder zie je een screenshot van december 2002, het ziet er inderdaad niet uit, maar zo is het ooit wel begonnen.

Operatie is goed gegaan

Dr. Meyer en Dr. Waner

De operatie van gistermiddag is goed gegaan, Dr. Waner heeft de onderlip dunner gemaakt waar eerst een zwelling in zat. Deze is dus nu weg. Verder heeft hij in de keel gekeken en geen laserbehandeling uitgevoerd vanwege bloedingen. Doordat er wat bloed in mijn maag terecht was gekomen was ik gisteravond ook wat misselijk, maar na 3 keer overgeven was het gelukkig weer over. In juni moet ik terug komen en dan wil Dr. Waner waarschijnlijk gaan laseren in de keel.

Gisteravond en vanochtend kwamen Dr. Waner en Dr. Meyer kijken. Vanochtend ging het alweer zo goed dat ze vroegen wanneer ik naar huis wilde, ik zei morgen. Vandaag zou al wel wat snel zijn. Dus vanochtend heb ik de tickets voor het vliegtuig geboekt op mijn iPad vanuit m’n ziekenhuisbed. Ik blijf het geweldig vinden om zo mobiel zulke dingen voor elkaar te kunnen krijgen.

Inmiddels hebben ze me ook verhuisd naar een tweepersoonskamer omdat iemand anders in die kamer moest liggen. Nu lig ik met een man waarmee ik een jaar of anderhalf ook al de kamer mee gedeeld had dus we hadden al enige kennis aan elkaar.

Tot zover een update uit Berlijn op de blog.

Laser behandeling Berlijn maart 2013

Afgelopen zaterdag ben ik alleen naar Berlijn afgereisd voor de volgende behandeling door Dr. Waner die morgen plaats zal gaan vinden. Doordat er thuis nog wat andere dingetjes gedaan moesten worden kwamen mijn ouders een dag later. In positieve zin voelde ik mezelf net Kevin uit Home Alone; voor het eerst alleen met het vliegtuig en door de grote boze stad Berlijn reizen en in een leuk hotelkamertje verblijven. Alleen hier waren er gelukkig geen boeven die achter me aan zaten. Dus al met al beviel het me erg prima!

Ook kent de reis deze keer wat obstakels met het internet, de WiFi in het hotel was brak en de Vodafone USB modem doet het op één of andere manier niet meer, althans de software. Gelukkig heb ik mijn iPad 3 met 3G meegenomen die ik gelukkig ondanks de aanschaf van de iPad Mini wifi nog niet heb verkocht. Het is deze dagen m’n grootste vriend, want wat zijn we toch afhankelijk geworden van internet. Jullie op de hoogte houden via Facebook en deze blog, tickets bestellen, emailen, m’n bedrijfje een beetje runnen, muziek luisteren en dat soort dingen. Daar sta je vandaag aan de dag eigenlijk niet eens meer bij stil.

Daarin tegen heb ik wel een eenpersoonskamer toegewezen gekregen in het ziekenhuis. Een hele opluchting want de ziekenhuizen hier kennen geen privacy of enige luxe. Je ligt anders met 1 of 3 andere op de kamer zonder zón gordijntje er tussen en je hebt één TV per twee personen en daarvoor moet je zelfs betalen geloof ik (gebruik ‘m nooit) en je krijgt een fles water en voor de rest kijk je maar even. En af en toe komen ze wat eten brengen wanneer het ze uit komt.

Anyway, vandaag ben ik dus bij Dr. Waner op consult geweest (+/- 5 min) en hij wordt ondertussen als een popster onthaald door sommige patiënten merkte ik. Strak in het pak, een hele delegatie artsen lopen achter hem aan en ja het heeft wel iets.. Hij komt binnen en begint in het Nederlands (let wel, hij komt uit New York) “Hallo, hoe gaat het?”. Hij bekijkt het e.e.a. en vertelt in het Nederlands een beetje wat ie gaat doen ondanks ik ook best goed engels kan als ik weet waar het over gaat ect net zoals jullie mij zo goed kunnen verstaan 😉

Nadat alle papierwerk en al die dingen waren afgerond kwamen mijn ouders aan in het ziekenhuis en zijn we hier om de hoek de beruchte schnitzel gaan eten, vaste prik zo voor de operatiedag en morgen mag ik dus niks meer alhoewel een kopje thee in de ochtend volgens mij geen kwaad kan. Ik ben pas als 4e aan de beurt en dat is omgerekend in tijd om 14:00 uur op z’n vroegst. Dr. Waner gaat in de keel kijken en een laserbehandeling uitvoeren en de onderlip aan pakken die al anderhalf jaar wat dikker is dan voorheen.

We zullen zien, bedankt voor alle reacties en likes op Facebook, ik lees ze allemaal erg leuk!
En ach ik zie dit als een routine klusje dus denk dat ik woensdag wel weer maar huis mag.