Uit de Podcast

Geplaatst op 14 juni 2020, 20:12 uur

Sinds een aantal weken heeft programmamaker Evelien de Bruijn bekend van Hart van Nederland en Radio 10 een podcast “Uit de Podcast” gemaakt met bekende Nederlanders die vertellen over hun coming out. Ze maakte deze podcast naar aanleiding van haar zoon die ook homo is. Ik vind het z’on goede serie dat het wat mij betreft een prijs verdiend!

Ik was nieuwsgierig en ging het eens beluisteren. Bij elke aflevering krijg ik telkens weer kippenvel van een moment van herkenning wat ook wel weer erg fijn is dat je weet dat anderen er ook mee hebben geworsteld. Vertellen dat je op jongens valt blijft toch wel een moeilijk moment voor vele. Dat blijkt ook wel uit de verhalen die in de podcast vertelt wordt.

Ik hoop met deze blog een beetje inspiratie te geven aan jongens die hiermee zitten en mijn ervaring te delen. Het is niet het beste scenario maar oke.. Mijn coming out heb ik in fases gedaan. Ik heb het eerst mijn beste vrienden vertelt, toen mijn ouders en daarna met hints zo af en toe laten vallen en als je dan de vraag krijgt gewoon vertellen dat je inderdaad op jongens valt. En op een gegeven moment gewoon zichtbaar gemaakt. Zo heeft ieder z’n eigen tactiek waar je je prettig bij voelt. Al vond ik het mysterieuze leventje ook wel iets hebben, maar goed dat is voor even leuk, maar niet voor je hele leven.

Puberteit

Ik weet nog goed toen ik in mijn puberteit op ongeveer 13 of 14 jarige leeftijd mannelijke lichamen me steeds meer begon te interesseren. Bij het spelen bij een vriendje hadden we soms wel eens elkaars piemel laten zien. Toen was ik daar nog helemaal niet mee bezig, maar achteraf gezien waren dat misschien wel voortekens.

Tekenen was mijn hobby en ik begon uit het niets mannenlichamen te tekenen en zag in de W twee ballen en tekende vervolgens piemels erbij. Zo is het een beetje begonnen. Tijdens het kijken van Eurosport zag ik wel eens bokswedstrijden voorbij komen en kreeg ik wel eens een erectie van die gespierde lichamen als 14 jarig jochie. En op internet begon je er natuurlijk veel meer naar te zoeken.

Verliefd op jongens

Door de jaren heen werd ik wel eens verliefd op jongens. Dus dat bevestigde mijn gevoel. Helaas heb ik het nooit tegen hen durven te zeggen omdat diegene ik niet zeker wist dat zij ook op jongens vielen en omdat ik er toch wel vreemd uitzag met mijn afwijking.

De laatste keer was op een jongen hier een straat verder op. Ik kwam hem steeds tegen tijdens de hond uitlaten en raakte verliefd op hem. Zo erg zelfs dat ik hem veel begon op te zoeken tot bijna stalken aan toe. Zijn vader was dat goed zat en had mij een hartig woordje toegesproken toen ik terug kwam van een kerstborrel. Ik stond helemaal te shaken van wtf.. helaas is sinds dien het contact verbroken en kom ik ‘m af en toe nog wel eens tegen en zeggen we gewoon gedag. En zie ik ‘m lopen met z’n vriendin.

Maar het is wel erg zwaar als jij verliefd bent op iemand en het onbeantwoord blijft. Ik ben nu iets van 3 keer echt goed verliefd geweest op een jongen en allemaal op hetero’s.. :-/

Op welke type ik val? Een sportieve jongen met bruin krullend/golvend haar, bruine ogen, goed gekleed en ietsjes langer dan mij…

Op school

Tegen goede vrienden en op mijn VMBO school ook had ik het wel vertelt dat ik homo was. Al snel ging het de school rond en werden vele bekende homo opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd. Zoals al het andere gepest liet ik het langs me heen glijden. Wel had ik voor mezelf besloten om op mijn volgende school het Grafisch Lyceum in Utrecht het er nooit over te hebben. Ik had totaal geen zin in van die domme stereotype opmerkingen. Sowieso had ik me zelf voorgenomen dat als ik op het GLU gepest zou worden ik per direct met die school zou stoppen. Websites bouwen kon ik al, maar ik deed het alleen voor een diploma. Het werd het tegenovergestelde, het was een toffe school waar je echt jezelf kon zijn met een chille sfeer. Toch heb ik het nooit echt laten blijken. Had op zich wel makkelijk gekund achteraf.

Al die tijd vroeg ik me af is het relevant dat iemand het weet? Zo nee, dan vertelde ik het niet. Nogmaals ik vond het mysterieuze wereldje ook wel erg leuk en spannend.

Coming out ouders

M’n coming out voor mijn ouders had ik gedaan op mijn 16e. Ik vertelde op een avond zo van “Ik denk dat ik op jongens val“. Bewust op een genuanceerde wijze. Ze reageerden een beetje verbaasd en hadden zoiets van oh hij denkt het dus het zal wel niet. Er werd daarna ook nooit over gesproken.

Een aantal jaar later vroeg mijn moeder en als je het huis uit gaat, met wie ga je dan wonen? Ik zei “Met een hond” om een beetje van de vraag af te zijn. Nee vroeg m’n moeder met een vrouw of met een man? Ik zei met een man. Okee.. en toen was het weer stil en werd er eigenlijk nooit over gepraat.

Een aantal jaar nadat ik op mezelf woonde kwamen ze op visite en reageerden ze gefrustreerd van ja we horen van de buitenwereld dat je homo bent, we vinden het niet zo leuk om dat van een ander te horen, waarom heb je het ons niet vertelt? Waar ik echt stom verbaasd was omdat ik in de veronderstelling was dat ik het al twee keer eerder heb laten blijken.

Sindsdien is het ook prima, althans geloof ik, maar er wordt nog altijd nooit over gesproken. Wat ik ook prima vind. Behalve als ik naar de Pride ben geweest dan vragen ze hoe het was, maar daarmee is ook alles gezegd.

Coming out voor buitenwereld

Na het voorval van mijn ouders had ik besloten om er wat opener over te zijn en het me ook niks meer kan schelen. Dus ik begon op social media er wat meer over te delen, niet perse een aankondiging van “ik ben…”, maar gewoon alsof je het al aan iedereen vertelt hebt en je leven deelt.

Sindsdien voelt het gewoon bevrijdend en ben je best wel trots op dat je in Nederland kan zijn wie je bent en er best wel een gay community te vinden is in Amsterdam en Utrecht. Alhoewel de tolerantie anno 2020 nog steeds niet is hoe het zou moeten zijn heb je wel uitgaansgelegenheden als RUBBER, Reguliere Dwarsstraat en voor ’t hardere werk de Church en Nieuwe Zijdse Sauna.

Daten met een beperking

Toch is het ook moeilijk om in de gay community te manifesteren met een lichamelijke beperking. Je wordt heel erg afgerekend op je uiterlijk. Ik ben sinds 2016 ook aan fitness gaan doen. Niet zo zeer daarom, maar ook omdat ik mezelf er ook goed bij voel en hoe je het went of keert draagt het ook wel bij aan je uiterlijk.

Op Grindr heb ik bijvoorbeeld geen foto van mijn gezicht want anders krijg ik helemaal geen reacties. Voorheen zei ik in een chatgesprek altijd van ja ik heb wel een afwijking in mijn gezicht of liet m’n face pic zien waarna ik al vrij snel geblokkeerd werd. Maar de laatste tijd na alle operaties wordt dat toch iets beter. Ik zeg tegenwoordig dat ik een brede onderkaak heb en dat wordt over het algemeen wel beter ontvangen merk ik. Dus zo leer je er een beetje mee omgaan en te zorgen dat mensen niet meteen zo oppervlakkig zijn. Buiten mijn beperking om krijg ik geen klachten over m’n lichaam dus prima, dan compenseert het toch iig een boel πŸ˜‰

Tot zover mijn coming out verhaal, ik hoop dat er iemand er iets aan gehad heeft en luister vooral de Uit de Podcast op Juke of Linda.nl want het is echt de moeite waard!

Volg Erwin op Instagram